• Υποστηρικτική – συμβουλευτική ή διορθωτική προπόνηση; Μέρος 1ο: Η μικρή, αλλά ουσιώδης διαφορά

    Υποστηρικτική – συμβουλευτική ή διορθωτική προπόνηση; Μέρος 1ο: Η μικρή, αλλά ουσιώδης διαφορά

    Μέρος 1ο: Η μικρή, αλλά ουσιώδης διαφορά

    Εκ πρώτης όψεως η διαφορά μεταξύ της υποστηρικτικής – συμβουλευτικής  προπόνησης και της διορθωτικής  προπόνησης φαίνεται ασήμαντη, ωστόσο τα φαινόμενα απατούν. Είναι συναρπαστικό να παρακολουθεί κανείς τους ειδικούς όταν αυτοί προσεγγίζουν μια κίνηση με τη μέθοδο της υποστηρικτικής προπόνησης (coaching). Βλέπουν μια αδέξια εκτέλεση άρσης βαρών  ή κάποιας άλλης άσκησης, και καταφέρνουν, με λίγες μόνο κουβέντες να βελτιώσουν την εκτέλεση της κίνησης. Είναι εκπληκτικό το πόσα πολλά πράγματα επιτυγχάνουν με τις φειδωλές συμβουλές τους και τα  συμβουλευτικά  ερεθίσματα που παρέχουν.

    Κατά την υποστηρικτική – συμβουλευτική   προπόνηση θα πρέπει να δίδονται κατευθυντήρια ερεθίσματα

    Ο κανόνας είναι η  φειδωλότητα. Αυτό το διαπίστωσα, παρατηρώντας κάποτε έναν άπειρο γυμναστή να επισημαίνει 45 πράγματα, τα οποία έπρεπε ο αθλητής του να προσέξει ταυτόχρονα την ώρα που εκτελούσε καθίσματα. Η εν λόγω πρακτική εν γένει δεν είναι καλή ιδέα, ιδίως όταν προσπαθούμε να διδάξουμε σε κάποιον μια λειτουργική άσκηση.

    25 χρόνια ερευνών πάνω στην κινητική διδασκαλία μας έδειξαν ότι δε συνιστάται να δίδονται  συμβουλευτικά  ερεθίσματα κάνοντας αναφορά σε εσωτερικές διαδικασίες του οργανισμού. Πολύ πιο χρήσιμες είναι οι επισημάνσεις οι οποίες αφορούν στα εξωτερικά ορατά φαινόμενα. Για το λόγο αυτό δεν επισημαίνω στους αθλητές μου ή στους πελάτες μου, ποιον ακριβώς μυ θα πρέπει να χαλαρώσουν ή να συσπάσουν. Αντ’ αυτού, τους παρέχω κάποια συμβουλευτικά ερεθίσματα τα οποία αναφέρονται σε κάτι που είναι ορατό με γυμνό μάτι και άμεσα αντιληπτοί, όπως για παράδειγμα: «να κάνεις το Kettlebell να αιωρείται».

    Το παράδειγμα του KettlebellDeadlift με αντίσταση

    Μπορούμε επομένως κατά τα ανωτέρω, είτε να δώσουμε μια οδηγία του τύπου «τέντωσε τον ραχιαίο», είτε  να ζητήσουμε την  εκτέλεση μίας άσκησης, με την οποία αναγκαστικά συστέλλεται  ο πλατύς ραχιαίος μυς. Αν έχω  έναν αθλητή, κάτω από τα χέρια του οποίου έχω τοποθετήσει ένα  λάστιχο, και τραβήξω αυτό το λάστιχο την ώρα που αυτός θα προσπαθεί να σκύψει προς τα κάτω ώστε να εκτελέσει την άρση ενός Kettlebell, τότε αυτό που παρατηρεί κανείς, είναι ότι το επιθυμητό τέντωμα του ραχιαίουεπιτυγχάνεται και χωρίς να δοθεί οποιαδήποτε σχετική οδηγία, παρά μόνο μέσω ενός αντιληπτού και άμεσα κατανοητού συμβουλευτικού ερεθίσματος προς τον αθλούμενο, το οποίο θα επιφέρει την απαιτούμενη για την άρση βαρών  μετάθεση του βάρους.

    http://www.theboxnews.gr/wp-content/uploads/weightlifting-kids.jpg

    Η γλώσσα των κινήσεων είναι απτή

    Από τότε που προπονώ αθλητές, δε σταματώ ποτέ να επαναλαμβάνω, ότι η γλώσσα της κίνησης είναι αυτή που πραγματικά γίνεται αντιληπτή και άμεσα κατανοητή, και ότι δεν αρκούν μόνο εξηγήσεις και προσπάθειες να εκφράσουμε με πολλά λόγια το ζητούμενο.

    Στην αρχή  της ζωής μας, όταν αρχίζουμε να κινούμαστε, καθοδηγούμαστε αποκλειστικά από την προσωπική μας αντίληψη.Όταν ένα νήπιο  προσπαθεί να τρέξει και γείρει το σώμα του υπερβολικά  μπροστά, θα πέσει. Αν από την άλλη δεν γείρουμε αρκετά μπροστά, δεν είμαστε σε θέση να προχωρήσουμε με γρήγορο βήμα. Το ότι θα πρέπει να γέρνουμε – τόσο όσο χρειάζεται- προς τα εμπρός, είναι κάτι το οποίο μας δίδεται από τη βαρύτητα και από το περιβάλλον μας. Προσπαθούμε, επομένως, κατά το μέγιστο δυνατό, να μεταφέρουμε στους αθλητές μας τέτοια στοιχειώδη και απτά ερεθίσματα, ενώ μόνο στις αναγκαίες περιπτώσεις περιοριζόμαστε στο να εξηγήσουμε με λέξεις αυτά που ζητάμε.

    Σε  αυτήν ακριβώς τη σχέση θα πρέπει να συγκρίνουμε την υποστηρικτική- συμβουλευτική  προπόνηση με τη διορθωτική. Όταν ζητώ από έναν αθλητή να ξαπλώσει στο έδαφος και να εκτελέσει ένα “ crocodile breathing”, ή όταν του ζητώ κατά την εκτέλεση ενός “armbar” (εκδοχή διάτασης των χεριών πάνω από το κεφάλι κρατώντας ένα Kettlebell), να προσέξει τις αναπνοές του και να “απελευθερώσει” το θώρακά του, τότε εδώ συνυπάρχουν δυο σενάρια. Η υποστηρικτική προπόνηση πραγματοποιείται μέσω μιας διορθωτικής άσκησης και για το λόγο αυτό μπορώ στη συγκεκριμένη περίπτωση να είμαι λίγο πιο αναλυτικός στις επεξηγήσεις μου.

    http://justlift.ca/wp-content/uploads/2012/10/audrey_frontsquat_2012_10_24.jpeg

    Υποστηρικτική προπόνηση μέσω διορθωτικών παρεμβάσεων

    Όταν ένας προπονητής επεμβαίνει διορθωτικά – και έχω  δει, πόσο καλά το κατέχουν αυτό κάποιοι –  τότε αυτός ο προπονητής συνήθως συμβουλεύει τον αθλητή να παίρνει σωστές αναπνοές. Εγώ προσωπικά λέω απλά και χωρίς περιστροφές, ότι στοTurkish Get– up αλλά και στο Swing, εφαρμόζονται δυο τεχνικές αναπνοών, οι οποίες δρουν από τη μία πλευρά συμπληρωματικά, από την άλλη πλευρά όμως και αντίθετα η μια στην άλλη.Μπορούμε να ελέγξουμε την αναπνοή μας και με τον τρόπο αυτό να χαλαρώσουμε το νευρικό μας σύστημα ή αντίθετα, να δεσμεύσουμε τη δύναμή μας, ώστε στη συνέχεια να την απελευθερώσουμε σε μια δυναμική και εκρηκτική κίνηση.
    Η αναπνοή μας δύναται να προκαλέσει αμφότερα τα προαναφερθέντα.

    Τι εννοώ:  Όταν παρατηρώ έμπειρους προπονητές την ώρα της δουλειάς τους, διαπιστώνω κάθε φορά εκ νέου, το με πόση ακρίβεια θέτουν τα συμβουλευτικά  τους ερεθίσματα.
    Σκέφτονται πάντοτε πολύ προσεκτικά τι θα μεταδώσουν, σε ποιον θα το μεταδώσουν αλλά και με ποιον τρόπο θα το μεταδώσουν, καθόσο ο κάθε άνθρωπος λειτουργεί διαφορετικά.

    Όταν λείπουν τα απαιτούμενα κίνητρα, θα πρέπει να εκτελούμε διορθωτικές ασκήσεις

    Στην περίπτωση κατά την οποία κάποιος δεν καταφέρει ούτε να σκύψει προς τα μπροστά και να ακουμπήσει τα δάχτυλα των ποδιών του, υφίσταται πρόβλημα, το οποίο μάλιστα δε σχετίζεται μόνο με την την ευκινησία του, αλλά υφίσταται και αισθητήριο πρόβλημα. Ένας τέτοιος αθλητής αισθάνεται, όπως οι περισσότεροι από εμάς, το τράβηγμα στο πίσω μέρος του μηρού την ώρα που σκύβει για να πιάσει τα δάχτυλα των ποδιών του, ωστόσο αισθάνεται αυτό το τράβηγμα ήδη όταν είναι ακόμη στο ύψος των γονάτων, και επομένως πολύ νωρίς.
    Και σε μια τέτοια περίπτωση δε μπορώ να φανταστώ απολύτως τίποτα, το οποίο θα μπορούσε εκείνη τη στιγμή να πει κανείς ως προπονητής, ώστε  να επιλυθεί το εν λόγω πρόβλημα σε επίπεδο κινήτρου.

    Αντ’ αυτού, θα πρέπει στη συγκεκριμένη περίπτωση να προβούμε σε μια διορθωτική άσκηση. Μόλις καταφέρουμε να βελτιώσουμε  το σήκωμα των ποδιών αυτού  του ατόμου  και να αντιμετωπίσουμε κάποια εμπόδια που ανέκυψαν κατά την εν λόγω προσπάθεια, συνιστώ, για την αύξηση της ευκινησίας να εστιάσουμε στους κοιλιακούς ή στην άσκηση άρσης ποδιών.

    Αυτές ουσιαστικά συνιστούν περισσότερο στρατηγικές διόρθωσης παρά ασκήσεις, καθόσο εξακολουθώ να πρέπει να διδάξω στον πελάτη μου να καταφέρει να σκύβει περισσότερο προς τα μπροστά προκειμένου να αγγίξει τα δάχτυλα των ποδιών του. Όταν δε επιτευχθεί αυτό, θα πρέπει να εξακολουθήσω και να εξασφαλίσω ότι ο αθλούμενος κατά  την εκτέλεση του Deadlift  στήνει, εξισορροπεί και συντονίζει σωστά το σώμα του. Μόνο τότε θα καταφέρει ο εν λόγω αθλητής να εκτελέσει κάποια μέρα ένα δυνατό Kettlebell-Swing.

    Πότε λειτουργούμε υποστηρικτικά και πότε διορθωτικά

    Όλη η τέχνη βρίσκεται στη γνώση του πότε πρέπει να εφαρμόζουμε την υποστηρικτική προπόνηση και πότε πρέπει να επεμβαίνουμε με διορθώσεις.
    Αν χρησιμοποιήσουμε το Movement Screen ως μέτρο αξιολόγησης για το υφιστάμενο τη δεδομένη στιγμή επίπεδο δύναμης κι αντοχής, κι ο αθλούμενος πετύχει σε τουλάχιστον ένα σημείο από τα 7 που υπάρχουν στα τεστ της οθόνης κινήσεων έναν βαθμό, είναι καλύτερα σε πρώτη φάση να επέμβουμε διορθωτικά.
    Η υποστηρικτική προπόνηση μπορεί εν προκειμένω να περιμένει. Κάθε πράγμα στον καιρό του.

    Ο ορισμός μιας διορθωτικής άσκησης

    Κάτι ακόμη: τα πρόσωπα τα οποία προπονώ, δεν πρέπει να παιδεύονται για μήνες με διορθωτικές ασκήσεις. Αυτό το θέμα το πραγματευόμαστε σε μια συνεδρία, κάποιες φορές και σε μερικά μόνο λεπτά. Επιπροσθέτως, παραλείπουμε τις διορθωτικές ασκήσεις οι οποίες δεν επιφέρουν άμεση βελτίωση. 

    Πάντοτε λέω στους αθλητές μου να αναπνέουν με ένα συγκεκριμένο τρόπο, να χαλαρώνουν και να τεντώνονται. Όταν δε τους δείχνουμε πώς να χρησιμοποιήσουν την τεχνική αναπνοών “Crocodile Breathing”, πριν ξεκινήσουν με τις ασκήσεις κινητοποίησης του θώρακά τους, έχουν τεράστιο κέρδος από αυτό. Βλέπουν αμέσως, από την αρχή της άσκησης, απτά αποτελέσματα. Αυτός είναι κατά τη γνώμη μου ο ορισμός της διορθωτικής άσκησης. Περατώνω ολόκληρη  τη διαδικασία, και στην ιδανική περίπτωση απαιτούνται γι αυτό από 5 έως 10 λεπτά.